چه راهی دشوار و طو لانی در پیش دارم

 

                   

خاطره ای از پر و فسور  حسابی پدر علم فیزیک در ایران به نقل از فرزندش

                                      

                                          

 

 

پدرم حتی در 90 سالگی با داشتن نزدیک به 70 سال تجر به تدریس در دانشگاه

 

،شب هایی که فردایش کلاس داشتند تا نزدیکی صبح بیدار می ماند ند و

 

 مانند دانش آموزی که باید درس هایش را پس بدهد مطالعه می کردن و مطالب

 

فردایش را آماده می کردند . روزی جسارت کردم و از پدر پر سیدم یعنی شما

 

 بعد از 6دهه تدریس نمی دانید که فردا قرار است چه بگویید ؟

 

ایشان با مهر بانی پاسخ دادند :پسرم دانشی که به روز نباشد به درد نمی خورد ،

 

اگر من اطلاعاتم کهنه باشد ممکن است یکی از دانشجویان من به خارج از کشور

 

 برود وآن جا یکی از این مباحث جدید مطرح شود و اگر او تا کنون گوشش

 

 به این مسئله نخورده باشد در مقابل خارجی ها کم می آور د و غرور

 

 ایرانیش لطمه می خورد .

 

                     

پر ستار پروفسور در مورد ایشان می گوید :در آن شب درد ایشان به قدری شدید

 

 

 بود که مجبور شدم چند نوبت قوی ترین مورفین هارا به او تز ریق کنم ریه هایش

 

 تقریبا از کار افتاده بود و چشمانش به سختی می دید .اما همان شب دیدم

 

 دکتر در روی تخت با تلاش و سختی زیاد مشغول مطالعه زبان آلمانی است

 

 من با عصبانیت به ایشان گفتم شما که حالتون خوب نیست مطالعه را کنار

 

 بگذارید اما ایشان در جواب گفتند :50 سال است با خود عهد کرده ام که

 

هر شب نیم ساعت زبان آلمانی بخوانم  این کار برایم به عادت تبدیل شده 

 

و اگر شبی مطالعه نکنم  اصلا خوابم نمی برد .

 

                                               

           

خدا یا همتی ده تا بتوانم  ا احساس مسئو لیت خود را در انجام کارم بالا ببرم .