سلام بر آنان که در فراق یار در کوچه پس کوچه های تنهایی سر به دیوار انتظار نهاده اند و چشم به راه
نیم نگاه مهدی فاطمه اند...
ای گل نرگس... چه می شد که ما را در جمع پروانه هایت پذیرا شوی؟چه می شد که تشعشع گرمی
نگاهت به سویمان روانه شود؟ نظری فرما بر کوچه تاریکمان. که همه پروانه شمع توایم. همه
پروانه ها در این کوچه تاریک به امید حس کردن گرمای وجودت گرد هم امده اند.
مولا جان نظری فرما...
این صفحات برگ برگ روزهای انتظاریست که به امید آمدنش از پس هم ورق می زنیم...
العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان یا مهدی ادرکنی...
خدا کند که بهار رسیدنش برسد
شب تولد چشمان روشنش برسد
چو گرد برسر راهش نشسته ام شب و روز
به این امید که دستم به دامنش برسد
هزار دست پر از خواهشند و گوش به زنگ
که آن انار ترین روز چیدنش برسد
چه سا لها که در این دشت منتظر ماندم
که دست خالی شوقم به خرمنش برسد
براین مشام و بر این جان چه می شود یارب
نسیمی از چمنش بویی از تنش برسد
خدای من دل چشم انتظار من تا چند
به دوردست فلک بانک شیونش برسد ؟
چقدر بر لب این جاده منتظر ماندن
خدا کند که از آن درور توسنش برسد
سعید بیابانکی